Intrige, macht, geloof en overleven
Het verhaal dat niet verteld mocht worden
In het hart van Midden Limburg liggen vergeten geschiedenissen verborgen. Verhalen over strijd, macht, geloof en overleven tijdens de Tachtigjarige Oorlog. Janine Caalders brengt ze opnieuw tot leven in een meeslepend* boek.
Lees een exclusief fragment en reis mee naar het verleden
Weert, 25 september 1557
Met een zwaar gemoed is Margaretha vanmorgen op weg gegaan naar Weert. Ze doet haar best om niet te denken aan die eerdere keren dat ze deze tocht maakte, toen de wereld nog licht was en vol beloften. Het klooster had ze met een smoes verlaten, gezegd dat ze dringend op familiebezoek moest. Het was niet helemaal onwaar, het ging immers óók om een familiale aangelegenheid. Gelukkig had de abdis blijkbaar andere zaken aan haar hoofd en stemde per omgaande in. Haar korte boodschap was dat er slechts één paard en een stalknecht beschikbaar waren. Een reiswagen kon de abdis niet missen en bedienden meesturen was ook niet mogelijk op deze korte termijn. Geld voor leeftocht onderweg was niet beschikbaar. De inkomsten van het klooster lieten nu eenmaal geen onverwachte extra uitgaven toe. Ze had zich er in het verleden talloze malen aan geërgerd, maar dit keer was Margaretha blij dat de mores in het klooster zo los waren. Nu ja, blij? Het lukt zelfs niet om te genieten van de zon op haar gezicht en de eerste geuren van de herfst. Hoe is het toch mogelijk dat ze zichzelf zo in de nesten heeft gewerkt?
Gebaseerd op waargebeurde verha
Margaretha van Waes leefde in de zestiende eeuw in klooster Keijzersbosch, in Neer. Ze was op haar veertiende ingetreden in het klooster, maar vervolgens alsnog met dispensatie van de paus getrouwd. Op latere leeftijd, ze is dan weduwe, verzoekt ze om opnieuw te mogen toetreden tot het klooster. Dat we dit weten komt, omdat een briefwisseling bewaard is gebleven tussen de secretaris van de bisschop van Luik en de abt van het klooster waar Keijzersbosch onder viel:
“Vele jaren heeft zij het weduwschap met grote eerlijkheid en vroomheid gekoesterd. Nu zij op hoge leeftijd is, verlangt zij er vurig naar, voor haar eigen veiligheid, de rest van haar leven door te brengen in het genoemde klooster, waar zij van kinds af aan werkzaam was”.
Deze briefwisseling belicht een deel van de geschiedenis waar we weinig over weten: het is in de standaard geschiedenisboeken zoeken naar verhalen over Limburg, en al helemaal over vrouwen die daar leefden. Maar wat nu als die verhalen alles wat we wél op school leerden over ons verleden, op losse schroeven zet…
Dit verhaal was lang verborgen onder het stof van de geschiedenis. Nu het aan de oppervlakte komt doet het meer opwaaien dan stof alleen.
Wil je als eerste lezen hoe ontrafeld wordt wat generaties lang verborgen bleef? Laat je e-mailadres achter, en blijf betrokken bij het boek dat het Limburgs verleden opnieuw een stem geeft.
* Het boek is nog niet klaar, dus dit is wellicht wat voorbarig. Lees de eerste fragmenten, schrijf je in voor de nieuwsberichten en oordeel zelf!